Kısa kaldık ama çok uzun şeyler yazabilecek kadar çok şeye şahit olduk.
Girişten başlamak gerekirse, köftecilerin salaş muhteşem bir kokusu ile karşılandık. İlk 1 mayısım olmasına rağmen ismimiz anons edilmese de giriş yapan grupların hoşgeldin anonsuna kulak kabarttım.
Renk renk, çeşit çeşit, desen desen, model model insan grupların olduğu, değişik inanışların, farklı taraftarlar ve düşünce kortejlerin renkleri vardı. Müthiş bir çeşitlilik içinde en özgür bayramlarını kutladılar.
Özgür kelimesini ilk defa samimiyetimle kullanıyorum. Neden mi?
Öğretmenler eylemde iken velilerin olmadığı,
Lise öğrencileri eylemde iken üniversite öğrencilerinin olmadığı,
Doktorlar eylemde iken Eczacının olmadığı,
Avukatlar eylemde iken müvekkillerinin olmadığı
Çifçi eylemde iken işçinin olmadığı,
Tiyatrocunun eyleminde izleyicinin olmadığı eylemler gördük
Yani,
haksızlığa uğramış, canı yanmış herkesin cop yemeden, gazın kokusunu tatmadan eylemin bayramla karıştığı bir havada geçtiği için.
Sol partiler ve gruplar, her 1 Mayıs’ta olduğu gibi alanda ağırlığını hissettirmişti.
En güzel yanlarından biride mizah duygularının muhalefetle güzelce harmanlanmasıydı.
Adından çok söz edilen ama göremediğim Antikapilatist müslüman gençler kortejin içimde kaldığını da söylemeden edemeyeceğim.En yaratıcı ve özgün pankartlar da bu gruplarda gözüme çarptı. Fethullah Gülen,
Barack Obama, Şimon Perez ve Tayyip Erdoğan kafaları zekice iğnelenmiş ve kimse müdahale etmiyordu.
Bir ara soluklanmak için oturduğumuz bir cafede özel bir haber kanalının "Kanlı günler nasıl bayram oldu?" alt yazısını görünce yaşımın el verdiğince film şeridi yapmadan alıkoyamadım kendimi.
2 yorum:
Tabir yerindeyse yaşamıssın adeda be dostum..
Şu devasa makinanı yanına almadığına üzüldüm.
Seneye beraber gidelimmm.
Lütfeeennn :)))
Yorum Gönder